ถ้าเราจะพูดถึงเทคนิคการพูด ที่สั้นๆและดีๆข้อหนึ่ง ที่อาจจะทำให้คุณประสบความสำเร็จในการจูงใจคนหรือทำให้คนอื่นคล้อยตาม นั้น คงจะหนีไม่พ้น  คำพูดที่ว่า “พูดให้เขาฟัง ไม่ใช่พูดให้ตัวเองฟัง”

จำคำนี้ให้ขึ้นใจกันเลยนะครับ ก่อนที่จะพูดกับใครไม่ว่าเขาจะเป็นคนธรรมดาคนนึง หรือคนใหญ่คนโตก็ตาม

ที่ผมพูดว่า “พูดให้เขาฟัง ไม่ใช่พูดให้ตัวเองฟัง” นั้นหมายความว่า

การพูดของเราต้องชี้ให้เห็นถึงประโยชน์ของผู้ฟังโดยตรง ว่าเขาจะได้ประโยชน์อะไร ไม่ใช่พูดๆๆ แต่ว่าตัวเองอยากได้อะไร อยากให้เขาทำอะไร ถ้าเป็นการพูดอย่างหลังนั้นคนที่ฟังอาจจะทำตามคุณ

แต่เขาไม่เต็มใจจะทำตามแน่นอน เพราะเขาไม่เห็นถึงประโยชน์อันใดที่จะทำตามที่คุณบอก ที่เขาทำไปอาจจะเกรงใจ หรือ เป็นคำสั่งแค่นั้น แต่ถ้าเขาเห็นถึงประโยชน์ที่ตัวเองจะได้รับ แน่นอนว่าเขาจะทำสิ่งนั้นที่คุณขอร้องอย่างเต็มใจ

มีตัวอย่าง ง่ายๆครับ จากหนังสือ ของคุณนิ้วกลมเล่มหนึ่ง “อาจารย์ในร้านคุ้กกี้”

ซึ่งผมไปเปิดเจอใน web ๆ นึงแล้วชอบมากเลยขอเอามาเล่าสู่กันฟังนะครับ

.

คุณเคยเดินเยาวราชหรือสำเพ็งมั้ยครับ ถ้าเคย

คุณคงจะได้ยินเสียง “ระวังขานะครับ!” อยู่เรื่อยจากคนเข็นรถเข็นแถวนั้น

ซึ่งบางทีเราอาจจะไม่ได้ยินเสียงตะโกนอย่างนั้น

แต่กลับเป็น “ขอทางหน่อยครับ”  ”หลีกหน่อยครับ”

เวลาเราได้ฟังคำว่า ระวังขานะครับ เราจะรีบหลบให้เค้าทันที เพราะกลัวจะถูกชนขา

แต่เวลาที่เค้าขอทางหน่อย หลีกหน่อยครับ เรามักจะไม่ค่อยพอใจ เพราะบริเวณนั้นคนเยอะหลีกกันยากอยู่แล้ว

การพูดว่า ระวังขานะครับ จึงเป็นการพูดที่สื่อถึงผู้ฟังได้มากกว่า เพราะเป็นประโยชน์แก่ผู้ฟังโดยตรง เป็นเรื่องของผู้ฟัง

ส่วนแบบอื่นๆเช่น “หลีกหน่อยครับ” เป็นการพูดที่พูดถึงตัวเอง ผู้ฟังจึงรู้สึกมีอคติ และไม่เต็มใจที่จะทำเพราะเขาไม่เห็นประโยชน์อะไรที่จะได้กลับมา ครับ

“พูดให้เขาฟัง ไม่ใช่พูดให้ตัวเองฟัง”

“แค่ฉุกคิด ชีวิตสำเร็จ”

คนส่วนใหญ่มักจะคิดว่า รอโอกาสที่เหมาะสมที่สุดก่อนแล้วถึงจะเริ่มลงมือทำ แต่กว่าจังหวะนั้นจะมาถึง คนอื่นก็ทำกันไปหมดแล้ว

ตัวอย่างง่ายๆ เช่น ก่อนที่ทารกจะยืนหรือเดินได้นั้น ไม่ได้หมายความว่า ทารกคนนั้นจะรอให้กำลังขาแข็งแรงก่อนแล้วค่อยลุกขึ้นเดินพรวดเดียวเลย

แต่คุณสังเกตไหมครับว่า แกจะพยายามยืนบ้าง ล้มบ้างเป็นระยะๆ พอล้มก็จะลุกขึ้นใหม่ แล้วค่อยๆเกาะสิ่งที่ใกล้ตัวที่สุด เพื่อพยุงตัวเองให้สามารถลุกขึ้นได้ในที่สุด

หลังจากลุกได้แล้ว หลังจากนี้แกก็จะเริ่มหัดเดิน เดินได้ไม่กี่ก้าวก็ล้มลงอีก แล้วก็ลุกขึ้นใหม่อีก ครั้งแล้วครั้งเล่าจนนับไม่ถ้วน สุดท้ายทารกคนนั้นก็สามารถเดินได้

หลังจากนั้นก็วิ่งได้ ปั่นจักรยานได้ และทำสิ่งต่อๆไปได้เรื่อยๆ

แน่นอน!! การจะถึงเป้าหมายก็เช่นกันเราต้องผ่านประสบการณ์มากมายต่างๆกัน ทั้งดีบ้างไม่ดีบ้าง บางคนโชคดีไม่ต้องล้มบ่อยก็สามารถทำได้เร็ว แต่คนที่โชคร้ายหน่อย

ก็เหนื่อยหน่อย ข้อสำคัญคือ

อย่าท้อ และอย่ารอให้ทุกอย่างพร้อมที่สุดก่อนค่อยลงมือทำ

สรุปจากหนังสือ คิดดี มีสุข ทำดี มีทรัพย์

แต่งโดยคุณ สุริยะ บุตรไธสงค์

“แค่ฉุกคิด ชีวิตสำเร็จ”

คนหลายๆคนเคยกล่าวไว้ว่า ความคิดตัวชี้นำความฉลาดนั้น สำคัญกว่าความฉลาดของคนเรานั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้อง เพราะคนที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่นั้น มีตัวชี้นำความคิดที่ดี งงหรือเป่าครับท่านผู้อ่าน ว่า อะไรคือตัวชี้นำความคิด ตัวชี้นำความคิดก็คือ ทัศนคติ นั้นเอง ถ้าคุณมีทัศนคติที่เป็นบวก อยู่เสมอ ไม่ว่าคุณจะมีปริมาณความฉลาดมากหรือน้อยเพียงใด คุณก้อมีสิทธ์ ที่จะประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นปัจจัยอีกสิ่งหนึ่งที่มีผลต่อการประสบความสำเร็จก็คือ ทัศนคติที่เป็นบวก น่ะครับ

“ความรู้คือ อำนาจ ” คำพูดนี้ถูกน่ะครับแต่ถูกเพียงแค่ครึ่งเดียว ถ้าจะให้ถูกเต็มๆ ก็คือ “ความรู้ คือ อำนาจ เมื่อเราสามารถ นำมันไปใช้ได้อย่างสร้างสรรค์” และสิ่งที่ จะทำให้เราเอาความรู้ไปใช้ได้อย่างสร้างสรรค์นั้น ทัศนคติ ที่ดีครับ