ธรรมชาติของคนเรานั้นจะไม่ตำหนิตัวเอง ไม่ว่าเรื่องนั้นจะผิดเช่นไร เพราะฉะนั้นการตำหนิ จึงเป็นการกระทำที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไรเลย
เพราะว่ามันทำให้คนที่โดนตำหนิเกิดการต่อต้าน และพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าการกระทำของพวกเขาเป็นสิ่งที่สมควร และถูกต้องเสมอ !!
อย่างที่ผมเคยพูดถึงว่า ความต้องการที่อยู่ที่ส่วนลึกที่สุดของมนุษย์คือ “ความต้องการเป็นคนสำคัญ” การตำหนิจึงเป็นสิ่งที่อันตรายมาก
เพราะมันเป็นสิ่งที่ทำร้ายความภาคภูมิใจอันมีค่าของคน ทำร้ายความรู้สึกที่ทำให้เขาเป็นคนสำคัญ และก่อให้เกิดความขุ่นเคืองใจ
และสุดท้ายคือการหมดกำลังใจในการทำสิ่งต่างๆ
ผมพูดมาถึงตรงนี้ คุณได้เห็นถึงประโยชน์ของการตำหนิบ้างรึยังครับ
ผมจะขอย้ำอีกซักครั้งว่า ไม่ว่าคุณจะตำหนิ ด่าว่าเขาแรงแค่ไหน เขาก็จะพยายามหาเหตุผลที่มาทำให้เขาไม่ผิดได้อยู่ดี
ผู้ที่ทำผิดตำหนิทุกคนยกเว้นตัวเขาเอง
ทุกๆ ครั้งที่คุณกำลังจะด่าว่า หรือตำหนิคนอื่น ลองพยายามคิดและเข้าใจพวกเขาว่าทำไมพวกเขาถึงทำสิ่งที่พวกเขาทำ (ที่เรามองว่ามันผิด)
ลองคิดในมุมมองของเขาครับ แน่นอนว่าสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์และสร้างสรรค์กว่าการตำหนิวิจารณ์ และสุดท้าย จะทำให้เกิดความเห็นอกเห็นใจกันขึ้นมาได้
แล้วคุณก็จะให้อภัยเขาได้ในที่สุด

“อย่าตำหนิวิจารณ์ ประณาม หรือบ่น”

แค่ฉุกคิด ชีวิต สำเร็จ