pic

เรื่องนี้เป็นเรื่องนานมาแล้วที่ผมได้ไปอ่านนิตยสารที่ได้ไปสัมพาษณ์คุณ โชค บูลกุล เกี่ยวกับการบริหารของท่าน แล้วผมก็จำได้แม่นในสิ่งที่ท่านพูดประโยคที่เกี่ยวกับความคิด ประโยคนึงนั้นคือ


“คิดแบบเด็กแต่ทำแบบผู้ใหญ่“

ประโยคนี้หมายความว่าอย่างไรครับ

ประโยคนี้เป็นประโยคที่ลึกซึ้งมากทีเดียว การที่ท่านบอกว่าให้คิดแบบเด็กนั้นไม่ใช่ให้งอแง ติ๊งต๋อง แบบเด็กๆหน่ะครับ แต่ในมุมมองที่ท่านต้องการสื่อออกมานั้นคือเด็ก มักมีจินตนาการ มากกว่า ผู้ใหญ่ เพราะอะไรหล่ะครับ เพราะคำว่า ประสบการณ์ไงครับที่ทำให้เด็กเหล่านั้นมีจินตนาการไปได้ไกลกว่าผู้ใหญ่ และมักคิดว่า สิ่งนู้นเป็นไปได้จริง สิ่งนี้เป็นไปได้จริงๆ แต่ถ้าเป็นผู้ใหญ่อาจจะเริ่มต้นคิดแบบเด็กครับ ถ้ามองในสิ่งเดียวกัน แต่ในท้ายที่สุด ผู้ใหญ่ก็จะมีคำว่า เป็นไปไม่ได้หรอก จาก…. ที่เราเคยได้ยินมาบ้าง เคยเห็นมาบ้าง นั้นหล่ะครับคือประสบการณ์ที่คอยบดบังจินตนการ และความเชื่อมว่านั้น คือสิ่งที่เป็นไปได้ของผู้ใหญ่ และความที่เราเชื่อว่าสิ่งนั้นเป็นไปได้นันคือ จุดกำเนิดของความสำเร็จแล้วหล่ะครับ มาถึงในส่วนที่สองที่ท่านบอกว่าให้ทำแบบผู้ใหญ่ นั้นหมายความว่า การที่เมื่อเราคิดแล้ว และจะลงมือทำต้องลงมือแบบที่ผู้ใหญ่เขาทำกัน นั้นคืด มีการวางแผน และการปฎิบัติอย่างจริงจัง เพื่อให้บรรรุเป้าหมายไม่ใช่เหมือนเด็กที่ทำไรแบบ ลุยๆไป ขอไปทีไม่มีการตั้งเป้า วางแผน ทำไปซักพักก็เลิกทำ เพราะเบื่อ นั้นแหล่ะครับคือการกระทำของเด็กอย่างแท้จริง ลองคิดดูหน่ะครับว่าจริงไหม

“แค่ฉุกคิด ชีวิต สำเร็จ”