ชื่นชมหรือเยินยอ…. คุณเคยคิดที่อยากจะให้คนๆนึงทำอะไรเพื่อคุณแบบเต็มใจทำไหมครับ…. แล้วคุณจะทำยังไงหล่ะที่จะให้เขาเต็มใจช่วยคุณน่ะ…….ไม่ต้องคิดหรอกครับมีแค่วิธีเดียวจริงๆ นั้นคือ ให้ในสิ่งที่เขาต้องการไงครับ แล้วอะไรหล่ะคือสิ่งที่เขาต้องการ เงิน อาหาร ที่อยู่หรืออื่นๆนั้นก็โออยู่หรอกครับ แต่ยังไม่ใช่นักหรอก สิ่งที่มนุษย์ต้องการที่อยู่ในใจลึกๆนั้นคือ

“ความต้องการที่จะเป็นคนสำคัญ”

เขาอยากหาอะไรก็ตามที่จะมาช่วยส่งเสริมความภูมิใจในตัวเองของเขา และสิ่งนั้นเขาไม่สามารถทำมันขึ้นมาด้วยตัวเองได้ไงครับ คนอื่นอย่างเราๆเลยต้องช่วยเขาเติมเต็มในสิ่งนี้ วิธีง่ายๆก็คือการชื่นชมนั้นเอง ในวันนี้ครับเราจะมีดูกันว่าชื่นชมกับเยินยอ มันต่างกันอย่างไร

ตอบง่ายๆครับ ชื่นชม นั้นจริงใจออกมาจากใจจริงๆ แต่เยินยอไม่จริงใจ ออกจากปากเท่านั้น แน่นอนว่าการเยินยอจะใช้ไม่ค่อยได้ผลกับคนที่มีวิจารณญาณ เพราะดูไม่ค่อยจริงใจ ในบางครั้งมันอาจให้ผลดีแต่ก็เป็นแค่ช่วงวลาสั้นๆเท่านั้นหล่ะครับ เมื่อนานไปมันจะมีผลกระทบอย่างร้ายแรงกลับมาอย่างแน่นอน เพราะในเมื่อคุณไม่จริงใจการชมนั้นอาจจะเป็นแค่การชมเอาหน้าและแน่นอนซักวันนึงเขาก็ต้องรู้ว่านั้นเป็นแค่การประจบเท่านั้น สรุป คำว่า เยินยอง่ายๆนั้นก้อคือ “การชม ที่พูดขึ้นง่ายๆ อย่างไร้ค่า”

แล้วเราจะเริ่มชื่นชมเขายังไง…………….มีวิธีง่ายๆครับ ถ้าเราหยุดคิดเรื่องของตัวเองซักนิดนึง แล้วลองเสาะหาว่าเขามีอะไรดี (หาจุดดีของเขา) และก็เริ่มชื่นชมการจุดดีของเขา โดยไม่ต้องไปพึ่งการเยินยอที่ไร้ค่านั้น และคนๆนั้นจะจดจำคำพูดชื่นชมของคุณไว้ตลอด จนถึงวันที่คุณก็ลืมไปแล้วว่าคุณได้เคยพูดไป

“จงชื่นชมอย่างซื่อตรงและจริงใจเสมอ”

“แค่ฉุกคิด ชีวิต สำเร็จ”